Co jeść, czego unikać

Istnieje wiele obiegowych opinii na temat wpływu diety na trądzik. Część z nich, będących do tej pory negowana w świecie medycznym, znalazła potwierdzenie w najnowszych badaniach naukowych.

Dieta w trądziku

Powszechna opinia o pogarszaniu się cery trądzikowej po spożyciu czekolady znajduje odzwierciedlenie w publikacjach dotyczących wpływu diety bogatoglikemicznej na aktywność gruczołów łojowych. Odbywa się to za pośrednictwem insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1), którego duża ilość jest wytwarzana pod wpływem spożycia cukrów prostych. Innym produktem pokarmowym zwiększającym stężenie IGF-1 jest mleko oraz substancje spożywcze zawierające białka serwatkowe (m. in. preparaty odżywcze dla sportowców). Zwraca się też uwagę na negatywny wpływ mleka krowiego na skórę pacjentów chorujących na trądzik, z powodu substancji anabolicznych dodawanych do pasz karmionych zwierząt.

W innym mechanizmie trądzik może być wywoływany przez dietę bogatą w wodorosty. Pokarm ten cechuje się bowiem dużą zawartością jodków, które są wydzielane z łojem i posiadają właściwości drażniące.

W związku z powyższym najwłaściwszym postępowaniem jest stosowanie zbilansowanej, ubogokalorycznej „diety śródziemnomorskiej”, składającej się przede wszystkim z warzyw, owoców i wielonienasyconych tłuszczów pochodzenia roślinnego i rybiego.

Ostatnie badania wykazują także znaczną poprawę stanu skóry trądzikowej pod wpływem substancji zawartych w zielonej herbacie. Autorzy części publikacji stosowali ekstrakty z zielonej herbaty, jednak kilka badań potwierdza również korzystny wpływ produktu naturalnego.

Suplementy diety

Suplementy diety cieszą się wśród niektórych pacjentów chorych na trądzik dużą popularnością. Niestety, w większości przypadków ich mechanizm działania w odniesieniu do zmian skórnych jest wątpliwy, a efektu klinicznego nie dokumentują żadne badania naukowe.

Do nielicznych suplementów diety, których działanie przeciwtrądzikowe zostało udowodnione badaniami klinicznymi, należą preparaty cynku. Należy jednak podkreślić, że opisywane przez badaczy rezultaty kliniczne, występowały w przypadku stosowania cynku w ilościach wielokrotnie przekraczających dobowe zapotrzebowanie pierwiastka, które wynosi około 20 miligramów. Przeciwtrądzikowe działanie cynku opiera się na hamującym wpływie w odniesieniu do neutrocytów - najliczniejszych komórek zapalnych w obrębie wykwitów trądzikowych. Cynk jednocześnie ogranicza wchłanianie żelaza oraz miedzi z przewodu pokarmowego, w związku z czym jego nadmierna suplementacja może powodować niedokrwistość oraz zaburzenie funkcjonowania niektórych enzymów zależnych od miedzi. W związku z powyższym stosowanie doustnych preparatów cynku w dawkach wielokrotnie przekraczających dobowe zapotrzebowanie nie jest zalecane. Natomiast stosowanie standardowej suplementacji zawierającej 15-30 mg cynku w postaci glukonianu, może okazać się skuteczne w przypadku występowania niedoboru pierwiastka w organizmie.

Z drugiej strony istnieją składniki suplementów diety, wywierające zdecydowanie niekorzystny wpływ na zmiany trądzikowe. Stan zapalny wokół mieszków włosowych nasila się pod wpływem witamin z grupy B, zwłaszcza witaminy B12, dlatego stosowanie doustnych preparatów wielowitaminowych może u niektórych pacjentów pogorszyć stan skóry w przebiegu trądziku.

Należy także bezwzględnie unikać suplementów diety zawierających witaminę A podczas terapii doustnymi preparatami retinoidów. Dodatkowe stosowanie witaminy A nasila działania niepożądane izotretynoiny, co może doprowadzić do efektów toksycznych,   zwłaszcza uszkodzenia wątroby.